Gaudi overkill

Deceptie 1: Er zijn meer mensen in de wereld

Het is alsof je naar Uluru gaat en daar aangekomen blijkt de verwachte mysterieuse en licht spirituele plek een massa-toerisme oord te zijn waar je goed gecoördineerd langs de kiezelsteen in de woestijn wordt geleidt.

Met andere woorden: de rijen met toeristen bederven mijn zin om Gaudi te proeven. Wat ik vooral miste aan de Gaudi-huizen waren bordjes langs de rij met mensen met hoelang het vanaf daar nog wachten was (vanaf hier bedraagt de wachttijd nog een half uur/ 1 uur/ 2 of meer uren).

Deceptie 2: Het Efteling gevoel

Gaudi heeft zonder enige twijfel prachtige gebouwen achter gelaten. Maar... het had beter in de Efteling kunnen staan. De golvende lijnen van ietwat te veel pleisterwerk doen denken aan het onderkomen van het volk van Laaf. Ik had op iets minder infantiels gehoopt.

Deceptie 3: De Sagrada Familia

Gaudi's heilige graal is het gezicht van Barcelona. Je kan niet naar Barcelona gaan en niet Gaudi's kathedraal bewonderen. Helemaal mee eens. Maar doe het van de buitenkant. Want om - zoals wij hebben gedaan - in een lange rij te gaan staan zodat je kan betalen om naar binnen te gaan is een teleurstelling. Het is een grote bouwput waar nog niet - in tegenstelling tot de buitenkant - veel te zien is.

Conclusie: Blijf buiten de hekken en fotograaf daar met de meute mee.

Beeld

Beeld

De buitenkant van de kathedraal is - zover wij konden zien - af. Overal beelden en ja, dat zag er goed uit. Maar dat kon je buiten de hekken ook al zien.

Casa Batllo I

Casa Batllo I

Het huis der botten is wederom een architectonisch meesterwerkje van Gaudi. Wederom het gemis aan rechte lijnen en wederom de rijen van wachtende mensen die binnen verder willen waaraan je het echte Gaudi-werk kunt herkennen.

Casa Batllo II

Casa Batllo II

De kathedraal bouwplaat

De kathedraal bouwplaat

In de bouwput die de Sagrada Familia heet liggen de delen klaar die straks het geheel gaan opleuken. Genummerd, want Gaudi is zoals Ravensburger...

Een rij

Een rij

De rij om de Sagrada Familia binnen te komen liep de hoek om. Ik ging even kijken en stootte mijn scheenbeen tegen een verdekt opgesteld paaltje. Bedankt Gaudi!

Glas in lood I

Glas in lood I

Glas in lood II

Glas in lood II

Hangende zakjes

Hangende zakjes

Een (in die tijd) revolutionair idee - door Gaudi zelf bedacht - om het formaat van de bogen goed te krijgen. Door een touwmodel te verzwaren op knooppunten met zakjes zand onstaan er boogvormen. Omgekeerd is dit het model van de binnenkant van de kathedraal.

He, het staat scheef!

He, het staat scheef!

De voorkant van de kathedraal. Niet echt natuurlijk, want je moet eerst betalen om de bouwvakkers aan de binnekant bezig te mogen zien. Ik vroeg me af of dit is wat Gaudi voor ogen had... maar goed, het is wel mooi.

Het druipt

Het druipt

Een mooi voorbeeld van wat Gaudi zo herkenbaar maakt. En ook dit was prima van buiten de hekken te bekijken en hoefden we niet perse naar binnen om dit te bekijken.

Jezus zit

Jezus zit

Die zit en hopen dat hij (zeg je bij een beeld ook Hij?) geen hoogtevrees heeft, want het is een behoorlijke val naar beneden.

La Pedrera

La Pedrera

Beter bekend als Casa Mila is dit Gaudi-kunstwerk. De golvende lijnen en organische vormen zouden niet misstaan in de Efteling. De rijen waren ook niet mis. Dat ging helemaal de hoek om en zo kwamen we al snel tot de conclusie dat we dit niet echt aan de binnenkant hoefden te zien.

Pilaren en steigers

Pilaren en steigers

In 1886 begonnen ze met bouwen. Gaudi zelf heeft er 16 jaar van leven aan meegeholpen, maar het is nog niet af. Voor de entreeprijs kom je dus binnen in de meest toeristiche werkplaats van Barcelona (misschien zelf Spanje, Europa, de wereld?). Wat af is, is mooi. Maar er is nog niet veel af.

naar boven toe